Przewodniki

Który host modelu może zobaczyć dokumenty Twojego klienta?

Przewodnik dla zespołów budujących produkty zgodnościowe oparte na modelach językowych: mapowanie łańcucha od aplikacji do hosta uruchamiającego model, prowadzenie czterech rejestrów na hosta, ustalanie trasy i jej weryfikacja w produkcji oraz oferowanie ścieżki wyłącznie dla UE.

przez ISMS Copilot··8 min read
Który host modelu może zobaczyć dokumenty Twojego klienta?

W pewnym momencie dział ochrony danych Twojego klienta zada Ci jedno pytanie: kiedy Twój produkt czyta nasze polityki, umowy i pliki dostawców, kto jeszcze je widzi? Jeśli Twoja odpowiedź brzmi „korzystamy z dostawcy modeli językowych”, proces sprzedaży zwalnia. Potrzebna jest odpowiedź, która wymienia każdą firmę w łańcuchu, miejsce jej działania, czas przechowywania tekstu oraz umowę, która ją obejmuje. Ten przewodnik pokazuje, jak dotrzeć do tej odpowiedzi i jak my sami stosujemy się do niej przed udostępnieniem klientom funkcji, która czyta dokumenty.

Zacznij od swojej roli

W większości produktów zgodnościowych klient jest administratorem dokumentów, które przesyła, a Ty przetwarzasz je na jego zlecenie. Oznacza to, że jesteś podmiotem przetwarzającym, a każda firma, z którą współpracujesz w celu obsługi tych dokumentów, jest podprocesorem działającym w imieniu Twojego klienta. Jeśli dodatkowo wykorzystujesz dokumenty do własnych celów, na przykład do ulepszania modeli, stajesz się administratorem tego przetwarzania, a reszta tego przewodnika ulega zmianie. Zdecyduj, która z tych ról Cię dotyczy, i zapisz ją w umowie o powierzeniu przetwarzania danych.

Łańcuch jest dłuższy, niż myślisz

Dokument, który Twój produkt wysyła do modelu, zwykle przechodzi przez trzy firmy. Twoje własne środowisko hostingowe go odbiera. Następnie może go odebrać router, jeśli używasz go do dotarcia do kilku modeli przez jedno API (OpenRouter to powszechny przykład). Na koniec host inference uruchamia model i widzi pełny tekst. W przypadku modeli o otwartych wagach host często nie jest firmą, która wyuczyła model: jeden model może być obsługiwany przez kilka hostów w różnych krajach, a router może wybrać inny host przy każdym żądaniu, chyba że mu to zabronisz.

Każdy z nich, który może zobaczyć tekst, jest podprocesorem. Polityki i umowy z dostawcami zawierają wiele danych osobowych: sama nazwa firmy nie jest danymi osobowymi, ale sygnatariusze, zatwierdzający i wymienieni kontakty za nią stojący już tak, nawet w czysto zawodowym charakterze.

Cztery rejestry na hosta

Jest on na Twojej liście podprocesorów, wraz z jego lokalizacją, rolą i mechanizmem przekazania. Jeśli klienci udzielili Ci ogólnego pisemnego upoważnienia do tej listy w Twojej umowie DPA (RODO art. 28 ust. 2), dodanie hosta, który nie figuruje na niej, oznacza poinformowanie ich z wyprzedzeniem, aby mogli zgłosić sprzeciw w terminie określonym w umowie DPA. Zgodnie z art. 28 ust. 4 pozostajesz w pełni odpowiedzialny wobec klienta za wykonanie obowiązków przez każdego podprocesora.

Znasz umowę, która go wiąże, i możesz ją przedstawić. Jest to albo Twoja własna umowa z hostem, albo umowa routera, która nakłada na niego te same obowiązki wynikające z art. 28 ust. 3. Przeczytaj ją pod kątem tych obowiązków: udokumentowane instrukcje, poufność, zabezpieczenia, pomoc w realizacji praw osób, których dane dotyczą, oraz w przypadku naruszeń, usuwanie danych po zakończeniu świadczenia usługi, prawa do audytu. Poproś również o certyfikat ISO 27001 lub raport SOC 2; DPO klientów często żądają tych dokumentów przed tekstem umowy. Jeśli host znajduje się poza EOG, sprawdź podstawę przekazania: najpierw decyzję o adekwatności (dla hosta w USA, czy jest certyfikowany na podstawie ramowych zasad ochrony danych UE-USA), w przeciwnym razie Standardowe Klauzule Umowne z 2021 r. (Moduł 3 między podmiotami przetwarzającymi), wraz z oceną wpływu na transfer w przypadku SCC.

Znasz jego politykę retencji i szkolenia oraz jej źródło. Zerowa retencja danych (ZDR) oznacza, że host nie przechowuje kopii promptu ani odpowiedzi po ich wygenerowaniu. Sprawdź, czy wynika to z umowy, ustawienia konta na routerze, czy flagi w każdym żądaniu. Wszystkie trzy są przydatne; nie są jednak tym samym dowodem, a audytor zapyta o klauzulę. To samo dotyczy „brak szkolenia na Twoich danych”. Zerowa retencja jest również jednym ze środków uzupełniających, które Twoja ocena wpływu na transfer może uwzględnić.

Jest on odzwierciedlony w Twoich rejestrach czynności przetwarzania (RODO art. 30 ust. 2 dla podmiotu przetwarzającego, w tym każdego transferu poza EOG i jego zabezpieczeń), dzięki czemu rejestry, lista podprocesorów i umowy opowiadają tę samą historię.

Ustal trasę, a następnie udowodnij jej ustalenie

Większość routerów wybiera hosta za Ciebie i przełącza się na innego, gdy pierwszy jest zajęty. To dobre dla dostępności, ale złe dla czterech rejestrów powyżej: awaryjne przełączenie na hosta, którego nigdy nie umieściłeś na swojej liście, oznacza przetwarzanie przez nieautoryzowanego podprocesora, a nie tylko nieuporządkowane logowanie. Trzy ustawienia zamykają tę lukę w routerze takim jak OpenRouter: ustal dostawców, których sprawdziłeś, wyłącz awaryjne przełączanie na innych dostawców i wysyłaj kontrole danych w każdym żądaniu (brak zbierania danych do szkolenia, tylko punkty końcowe z zerową retencją), aby żądanie, którego nie można obsłużyć zgodnie z tymi warunkami, nie było realizowane gdzie indziej.

Następnie udowodnij ustalenie tam, gdzie to ma znaczenie: w produkcji. Twoja konfiguracja określa, co miałeś na myśli; dostawca wymieniony w odpowiedzi lub w Twoim własnym dzienniku połączeń mówi, co się wydarzyło. Zapisz, którego z nich sprawdziłeś i kiedy.

Jak my to robimy przed udostępnieniem funkcji klientom

W tym tygodniu włączyliśmy przegląd dokumentów w ISMS Copilot wyłącznie dla naszego wewnętrznego konta testowego, przed udostępnieniem klientom: przesyłasz politykę, model ją przegląda, a każde spostrzeżenie, które nie cytuje dosłownie Twojego dokumentu, jest usuwane. Funkcja wysyła cały tekst dokumentu do modelu, więc przechodzi przez dwie bramy przed dotarciem do jakiegokolwiek konta klienta. Pierwsza działa na dokładnym commitcie wydania: każdy host modelu skonfigurowany dla trasy przeglądu musi już figurować w sekcji podprocesorów naszej umowy DPA, w naszych rejestrach czynności przetwarzania i w naszym inwentarzu umów DPA, w przeciwnym razie wydanie zostaje wstrzymane, a pytanie trafia do CEO. Druga pyta, dla każdego hosta, który otrzyma dokumenty klienta, która umowa go obejmuje i czy możemy ją przedstawić na żądanie. Modele przeglądu są przypisane do jednego hosta, którego aneks do umowy o powierzeniu przetwarzania danych znajduje się w naszych plikach, pierwsze wywołanie modelu w produkcji zostało zarejestrowane jako obsłużone przez ten host, a zmiana trasy oznacza ponowne uruchomienie pierwszej bramy.

Tę bramę opracowaliśmy przy pomocy Claude i poprosiliśmy ISMS Copilot o jej recenzję tak, jak zrobiłby to audytor. Została zakwestionowana jedna linia: udokumentowana decyzja dotycząca ryzyka wyjaśnia, dlaczego lukę uznano za akceptowalną, ale nie jest to umowa ani środek zabezpieczający transfer. To rozróżnienie zostało teraz zapisane w bramie.

Jeśli Twoi klienci potrzebują przetwarzania wyłącznie w UE

Niektórzy klienci nie zaakceptują żadnego transferu poza UE dla tego rodzaju treści (napisaliśmy o tym, jak wygląda to pytanie dla konsultanta ds. audytu). Czysta odpowiedź to europejski dostawca z siedzibą w UE na punkcie końcowym, którego zobowiązanie do przetwarzania w UE znajduje się w umowie, a nie tylko na stronie internetowej, z zerową retencją. Jedna pułapka: dostawca może mieć siedzibę w UE, ale jego domyślny punkt końcowy nie określa, gdzie odbywa się inference. Na przykład Mistral ma globalny punkt końcowy i europejski (api.eu.mistral.ai); tylko ten drugi jest odpowiedzią dotyczącą przetwarzania w UE. Skieruj swój kod do punktu końcowego, którego region możesz wpisać, i głośno zgłaszaj, jeśli ktoś go zmieni.

I wysyłaj mniej. Tam, gdzie to możliwe, usuń lub zastąp imiona przed opuszczeniem dokumentu z Twojego systemu (pseudonimizacja, RODO art. 25 i art. 32). Często jest to najtańszy sposób na ułatwienie obrony transferu.

Co robi dla Ciebie API ISMS Copilot

Stworzyliśmy API ISMS Copilot dla zespołów, które chcą uzyskać odpowiedzi na poziomie zgodności w swoim własnym produkcie bez odtwarzania tego łańcucha (jak platformy zgodnościowe z niego korzystają). Wybierasz ścieżkę przetwarzania poprzez nazwę modelu, którego używasz:

  • Tryb UE (isms-fast-eu, isms-thinking-eu): przetwarzany przez Mistral AI na jego europejskim hoście inference, zgodnie z naszą komercyjną umową o zerowej retencji danych z Mistral, bez transferu przetwarzania modeli poza EOG.
  • Tryb globalny (isms-fast, isms-thinking, isms-mini): kierowany przez OpenRouter do zamkniętego zestawu hostów inference, z zerową retencją danych i bez szkolenia.

Każda udana odpowiedź zawiera nagłówek x-isms-processing-region (eu lub global), dzięki czemu możesz rejestrować i alertować o trybie przetwarzania każdego żądania (jak działa zerowa retencja w API). Lista podprocesorów API i umowa o powierzenie przetwarzania danych API są publicznie dostępne w naszym centrum zaufania, dzięki czemu możesz skopiować potrzebne informacje do własnej listy zamiast pytać nas. Nowe konta API uprawnione do korzystania z oferty otrzymują darmowe środki w ramach promocji.

Krótka lista kontrolna

  1. Określ swoją rolę: podmiot przetwarzający dla klientów lub administrator w przypadku czegokolwiek, co robisz z ich dokumentami na własny użytek.
  2. Narysuj łańcuch dla każdej funkcji, która wysyła dokumenty do modelu: Twoje środowisko hostingowe, router, każdy host, do którego router może skierować.
  3. Dla każdego hosta znajdź cztery rejestry: na Twojej liście, umowę, która go wiąże (z podstawą przekazania), jego politykę retencji i szkolenia wraz ze źródłem, w rejestrach czynności przetwarzania.
  4. Ustal hosty, które sprawdziłeś, wyłącz awaryjne przełączanie na routerze, wysyłaj kontrole danych w każdym żądaniu i odczytaj ustalenie z powrotem w produkcji.
  5. Oferuj ścieżkę wyłącznie dla UE na europejskim punkcie końcowym dla klientów, którzy jej potrzebują, uczyń ją widoczną w każdym żądaniu i wysyłaj mniej danych osobowych, gdzie to możliwe.

Jeśli budujesz z Claude, dobrym pierwszym krokiem jest poproszenie Claude o współpracę z ISMS Copilot: Claude czyta Twój kod i przygotowuje projekt listy podprocesorów, a następnie ISMS Copilot ją recenzuje i kwestionuje tak, jak zrobiłby to audytor. Ty decydujesz, co trafi na listę.